ജന്മാന്തരങ്ങളിലൂടെ ഒരു യാത്ര.

ഈ യാത്രയില്‍ കഥയോ,കഥയ്ക്ക് ആവശ്യമുള്ള ചട്ടക്കൂടുകളോ ,ആകസ്മികമായ എഴുത്തുകുത്തുകളോ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടാവുകയില്ല.കാലങ്ങളില്‍ ചിതറിപ്പോയ നിഴലുകളുടെ ഒരുമിച്ചൊരു യാത്ര.

വരികള്‍ എഴുതും തോറും ചുരുക്കണമെന്നു തോന്നും.പക്ഷെ അതു ഓര്‍മ്മകളെ കുറിച്ചാകുമ്പോള്‍ കഴിയാറില്ല.എന്റെ വീടിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള പുഴയില്‍ക്കൂടി കുളമാവിന്റെ ഗന്ധവും പേറി വരുന്ന കാറ്റിന്റെ കൈകള്‍ പുഴയിലെ ഓളങ്ങളുടെ ശരീരത്തിനെ സുഗന്ധപൂരിതമാക്കി വരുമ്പോള്‍ ഞാനും എന്റെ ഓര്‍മ്മകളും പരസ്പരം സംസാരിക്കാറുണ്ട്.

വേദനിക്കുന്ന നിഴലുകള്‍.

ചില സമയങ്ങളില്‍ ദൈവം ക്രൂരനാണെന്ന് നമ്മള്‍ക്ക് പറയേണ്ടി വരും.ഓഫീസിലെ ഫയലുകള്‍ക്കും,മുഷിഞ്ഞ വാക്കുകളില്‍ നിന്നും സായന്തനത്തിന്റെ നിറം പോലും ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയാതെ  വണ്ടിയില്‍ കയറുമ്പോള്‍ എന്റെ വലതു കണ്ണ്‌ വല്ലാതെ തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.തടിച്ചു വീര്‍ത്ത കണ്‍പോളകളേ ആയാസ്സപ്പെട്ട് ചിന്തകളിലേക്ക് അടച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ നാട്ടിലേക്ക് അയക്കുന്ന എസ്‌.എം.എസ്സ് പോലെയാണ്‌ എന്റെ കാഴ്ചകള്‍ എന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.വീടിന്റെ ഉമ്മറപ്പടികളില്‍,തൊടിയില്‍ ,അമ്മയുടേ അച്ഛന്റെ അടുത്ത്,എന്റെ സൌഹൃദ വേളകള്‍ എന്നിവയെല്ലാം ഞൊടി ഇടയില്‍ വന്നു മറയുന്നത് ഓഫീസില്‍ നിന്നും റൂമിലേക്കുള്ള യാത്രകളിലായിരിക്കും.

ഇവിടം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തേക്കാള്‍ സുന്ദരമാണ്.

 കുറെക്കാലമായി ആഗ്രഹിച്ച ഒന്നായിരുന്നു ബ്ലോഗ്ഗില്‍  കുറച്ചു സ്ഥലം വാങ്ങിച്ച് എന്റെ തികട്ടി നില്‍ക്കുന്ന വാക്കുകളെ  കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു എന്നില്‍ തന്നെ ഒതുങ്ങാതെ ഇവിടെ പിടിച്ചു തളച്ചിടുക എന്നത്.പണ്ടാരോ പണ്ടാരം അടങ്ങാന്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ "ഒരു മനുഷ്യനെ കൊല്ലാമെങ്കിലും അയ്യാള്‍ കോറിയിട്ട വാക്കുകളിലൂടെ പുനര്‍ജ്ജിവിക്കുമെന്ന്".എന്റെ സ്വത്തിനും,ജീവനും കാലം ഭീഷണി  ആയതിനാല്‍ വാക്കുകള്‍ ഇവിടെ തുരു തുരെ എടുത്തൊട്ടിക്കുന്നു.എന്റെ ജീവതത്തിന്റെ ക്യാന്‍വാസുകളില്‍ ഏതു ചിത്രങ്ങള്‍ പകര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങിയാലും അതെന്റെ ഗ്രാമത്തെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാതെ പൂര്‍ത്തിയാകാറില്ല.

ഞാന്‍ ചന്തക്കുപോയപ്പോള്‍.

20-നൂറ്റാണ്ടില്‍ നടന്ന ഒരു സംഭവമാണ്.ഈ മരുഭൂമിയില്‍ ബോറഡിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒറ്റക്ക് ഇരുന്ന് ചിരിക്കുന്ന ചില പഴ സംഭവങ്ങളുടെ പുതുമയുള്ള ഒരു ഏട് ഇവിടെ വലിച്ചുകീറി ഒട്ടിക്കുന്നു.

ഡിഗ്രിക്ക പഠിക്കുന്ന കാലം.അന്നൊരു വിനോദയാത്രക്ക് പോവുകയെന്നാല്‍ തന്നെ ഒരു വലിയ കാര്യമായിട്ടാണ്‌ സംഭവമായിട്ടാണ്‌ എന്റെ വീട്ടുകാര്‍ കരുതിയിരുന്നത്.കെട്ടഴിച്ചുവിട്ട പശുവിന്‍കുട്ടിയാണ്‌ ഞാനെന്ന് അവര്‍ മനസ്സിലാക്കി കാണും.

ഞാന്‍ ഈ വിനോദ  യാത്രക്ക് പോകുവാനുള്ള തീരുമാനം ഉണ്ടാകുന്നതു വരെ അതിനു മുമ്പുള്ള ഒരു വിനോദയാത്രക്കും പോയിരുന്നില്ല.അവസാന വര്‍ഷമായതിനാല്‍ വീട്ടുകാര്‍ സമ്മതിച്ചു.പ്രേമിച്ചു കല്ല്യാണം കഴിക്കുവാന്‍ പോകുന്നവന്റെ അവസ്ഥപോലെ ആയിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളില്‍.അവസാനം വീട്ടു കാരെ സെന്റിയാക്കി സമ്മതിപ്പിച്ചു.

ദൈവമേ,നീയെന്റെ സുഹൃത്തിനെയാണ്‌ കൊന്നത്.

പഴയ തകരപ്പെട്ടികള്‍ മാറാല കളഞ്ഞ് അടുക്കി വെയ്ക്കുന്നതിനിടയിലായിരുന്നു അവന്‍ ആ കത്ത് കണ്ടത്.പോസ്റ്റോ ഓഫീസില്‍ നിന്നും പതിച്ച സീലുകള്‍ മാഞ്ഞ്,പുകയുടെ പഴക്കം ചെന്ന മഞ്ഞക്കറ പുരണ്ട് നീല നിറം മങ്ങിയ ഒരു കത്ത്.പഴയ കത്തുകളുടെ ഒരു കൂമ്പാരം തന്നെയുണ്ട്!.പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ഇതു മാത്രം നിറഞ്ഞു കണ്‍മുന്നില്‍പ്പെട്ടത്!.അവന്‍ ആ കത്ത് പൊടിതട്ടി എടുത്ത് ഒരു കാലുപോയിക്കിടന്ന മാറാല പിടിച്ച കാസേരയിലേക്ക് ഒരു പേപ്പര്‍ വിരിച്ച് ബാലന്‍സ്സ് ചെയ്ത് ഇരുന്നു.കൈപറ്റാന്‍ ആളില്ലാതെ തിരിച്ചു വന്ന ഒരു കത്തായിരുന്നു അത്.അതിന്റെ താളുകള്‍ മെല്ലെ അടര്‍ത്തി മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു......

അരിയും തിന്നു ആശാരിച്ചിയേയും കടിച്ചു.

പുഴയുടെ ഒരുപാട് അകലെ അല്ലാതെ ആണ്' എന്റെ സ്കൂള്‍ നില്കൂന്നത്.ഇഷ്ടംപോലെ,മാവും,നെല്ലിക്കയും സ്കൂളിന്റെ എല്ലാ ഭാഗത്തും നില്പോണ്ട്.ഉച്ചക്കുള്ള സ്കൂളിലെ കഞ്ഞിയും,പയറും അടിച്ചുകഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ കിളിത്തട്ടു കളിയാണ്.അപ്പോള്‍ പിന്നെയും വിശക്കും പിന്നെയുള്ള പരിപാടി മാങ്ങ ഉണ്ടാകുന്ന സമയമാണെങ്കില്‍ ;ജുലൈ,ഓഗസ്റ്റ് മാസങ്ങളില്‍ ,പിന്നെ അതിന്റെ പുറത്താണ്'.അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം കളിച്ചു ക്ഷീണിച്ച് സ്കൂളിലെ പൈപ്പു വെള്ളാവും കുടിച്ച് ''മുതുക്കി പ്ലാവിന്റെ" ചുവട്ടില്‍ പയ്യന്‍സുമായിട്ട് റോഡില്‍ക്കൂടി പോകുന്ന പാണ്ടിലോറിയ്യുടെ ടയറിനെ ഉന്നം വച്ച്..