Monday, April 25, 2011

പ്രതീക്ഷകള്‍ മനസ്സു നിറക്കുമ്പോള്‍



വെയില്‍ കൊരുത്തെടുത്ത
പവിഴമുത്തുകള്‍ പോലെ
മഴയുടെ ചിരിമൊട്ടുകള്‍
ഭൂമിയെ അണിയിച്ചിരിക്കുന്നു.

നിശകള്‍ പകലിലേക്ക്
അലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്നു.

നഗരത്തിന്റെ ഇരമ്പല്‍
വാക്കുകളുടെ ശബ്ദങ്ങള്‍
എല്ലാം അസ്ഥതയുടെ ചിന്ഹങ്ങള്‍.

മനസ്സ് ജീവിതഗേഹത്തില്‍
വീണുടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
ദിനങ്ങള്‍ക്ക് മൂര്‍ച്ചയേറുന്നു.
'ഒരു ശില്പിക്കും പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കാന്‍
കഴിയാത്ത ഒന്നാണ്‌ മനസ്സ്'.
കടലിന്റെ നാഡികളാകാന്‍
നദികള്‍ക്ക് കഴിയുന്നു.
ഉപ്പുവെള്ളത്താല്‍ നീറുന്ന
സമുദ്രത്തിനു പുഴകള്‍ ആശ്വസമേകുന്നു.

പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക് മനസ്സിനെ
പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കുവാന്‍ കഴിയുമോ?
എങ്കില്‍,
എനിക്ക് അവള്‍ തരുന്ന
പ്രണയവും,സ്നേഹവും
മറ്റൊരു പകലിലേക്കുള്ള
പ്രതീക്ഷയാണ്;
കടലിന്റെ നാഡികള്‍ പോലെ
നദികളുടെ കൈവഴികള്‍ പോലെ.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...